ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի Քենիայում բնակվող զարմիկը որոշել է քաղաքականության մեջ մտնել: 54-ամյա Մալիք Օբաման մարտին կմասնակցի Քենիայի տեղական կառավարման մարմինների ընտրություններին:

Վրաստանի Ռազմավարական և միջազգային հիմնադրամի տնօրեն Ալեքսանդր Ռոնդելին աբխազական երկաթուղու վերաբացման առնչությամբ գտնում է, որ հարցի լուծումը կախված է ոչ միայն Հայաստանից ու Վրաստանից, այլև Ռուսաստանից ու Աբխազիայից: Նա հիշեցնում է, որ ժամանակին նախագահ Միխայիլ Սահակաշվիլին էլ փորձում էր այդ հարցը լուծել, բայց պարզվեց, որ խանգարող գործոններն ավելի շատ են:

«ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ ինձ կապում են եղբայրական հարաբերություններ: Նրան համարում եմ լավագույնը: Ռուսաստանի բախտը ուղղակի բերել է»:

Նախագահական ընտրությունների քարոզարշավից առաջ գումարված վերջին նիստում ՀՀԿ գործադիր մարմինը քննարկել է նախագահական ընտրությունների կազմակերպական հարցեր:

Վրաստանի վարչապետ Բիձինա Իվանիշվիլին Երևանում ասել էր, որ Հայաստանն ու Ռուսաստանը միացնող աբխազական երկաթուղու գործարկումը հնարավոր է և այդ ուղղությամբ աշխատանքները կշարունակվեն:

«Մենք համոզված ենք, որ ժողովրդի կամքով պատգամավոր ընտրված քաղաքագետից մանդատը խլելը և մարտի մեկի սպանդի գլխավոր կազմակերպիչներից մեկին հանձնելը, այդ նույն ժամանակ Հմայակ Հովհաննիսյանի դեմ երեք շինծու դատական գործերի հարուցումը ոչ այլ ինչ է, քան դաժան քաղաքական հաշվեհարդար՝ 2012-ի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ Հմայակ Հովհաննիսյանի ջանքերով ընտրությունների հանրային վերահսկողության միասնական շտաբի կազմավորման համար»:

Հետևում մնացին լիդերների, մեկ անձի հետևից գնալով իշխանափոխության պահանջներ ներկայացնելու ժամանակները: Ոմանք տարակուսում են` ինչո՞ւ Է քաղաքական դաշտում առաջացել վակուում: Այն էլ` հինգ տարվա բուռն, անզիջում պայքարից հետո (թեև կարճատև պոռթկումներ եղան նաև 2003 և 2004 թթ., ՀՀ Նախագահի ընտրություններից հետո): Օրինաչափ էր:

«Ինքնաբզումս» անկատար մնաց (ով անտեղյակ է, թող շտապ թերթի «Իրատես de facto»-ի 2013-ի թիվ 1 թողարկումը)։ Անկատարը կատարյալ դարձնելու մղումով բոլորվենք քուրսու շուրջը և քննարկենք օրվա, տարվա (գուցե և դարի) խնդիրը։ Քուրսու շուրջը խոսակցությունը միշտ էլ անկեղծ է։ Ինչու անկեղծ չլինի, եթե ոտքերիցդ պարանոց է անցնում նոր-նոր հանգած թոնրի հոգեշահ ջերմությունը, սեղանին էլ թոնրից հանված կարմրակող բոքոնն է, հորած պանիրն ու չիչխանի թեյը։ Վայելեցի՞նք, սքանչելի է։

Հաճելի է ամեն առավոտ աշխատանքի գնալիս կրպակից գնել քո նախընտրած թերթը, մի գավաթ սուրճ վայելելով և թերթն աչքի անցկացնելով սկսել աշխատանքային օրդ: Երևանյան այս սովորությունն Աբու Դաբիում մի քիչ փոխակերպվում է: Այստեղ մամուլի կրպակի չեմ հանդիպել, բայց թերթեր կարելի է ձեռք բերել առևտրի կենտրոններից, գրախանութներից, հյուրանոցներից: Թերթերն արժեն 2-3 դիրհամ: Երկրի բնակչության համար գինը մատչելի է:

Քաղաքական վերջին զարգացումների շուրջ զրուցում ենք քաղաքական գիտությունների թեկնածու, ԵՊՀ եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնի դասախոս-փորձագետ ԱՐՈՒՍՅԱԿ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ հետ։